یک بازی ویدیویی تجربی و بحثبرانگیز که سالها پیش باعث ایجاد واکنشی تند از سوی هایائو میازاکی، اسطوره انیمیشن جهان شد، اکنون در آستانه انتشار رسمی قرار دارد.
به نقل از رسانه VGC، بازی «آنلایف: تکامل حیات مبتنی بر یادگیری حرکتی» (ANLIFE: Motion-Learning Life Evolution) که توسط استودیوی جنجالی «آتساکچر» توسعه یافته، بر پایه همان فناوریای ساخته شده که در سال ۲۰۱۶ میازاکی را به شدت برآشفت. در آن ویدیوی معروف، میازاکی پس از دیدن نمونه اولیه این فناوری که موجوداتی دیجیتال را با استفاده از یادگیری ماشین نشان میداد، آن را «توهینی بزرگ به زندگی» خواند.
حالا این مفهوم به یک بازی تمامعیار تبدیل شده است. در «آنلایف»، بازیکن در نقش یک ناظر یا یک خدای دستکمگرفته شده ظاهر میشود و میتواند دنیای مکعبیشکل سادهای را که میزبان موجودات اولیه است، تماشا کند. این موجودات که صرفاً از یک نیاز اولیه برخوردارند – حرکت به سمت غذا برای زنده ماندن و تولیدمثل – به تدریج و از طریق سیستم یادگیری ماشین و یک موتور فیزیکی، راه رفتن و بقا را میآموزند. انتخابهای طبیعی دیجیتال، ژنهای موفق را به نسل بعد منتقل کرده و به مرور، تکامل جسمی و رفتاری را شکل میدهند.
نقش بازیکن در این فرآیند کاملاً انتخابی است. میتواند منفعلانه تماشاگر باشد و شاهد ظهور اشکال پیچیدهتر زندگی در یک محیط آرام و تکراری باشد. یا میتواند فعالانه در اکوسیستم دخالت کند؛ موانع ایجاد نماید، منابع را تغییر دهد یا حتی بلایای طبیعی مانند طوفان شهابسنگ را بر سر این موجودات مکعبی نازل کند تا سرعت و مسیر تکامل را به چالشی سخت و پیشبینیناپذیر تبدیل کند. سازندگان تأکید کردهاند که این بازی فاقد داستان سنتی، هدف مشخص یا اکوسیستم پیچیده است و در عوض، قصد دارد فضایی مدیتیشنگونه و مشاهدهمحور برای کسانی فراهم آورد که از تماشای رشد تدریجی و خودجوش یک سیستم زنده لذت میبرند.
انتشار ANLIFE، فارغ از کیفیت نهایی تجربه بازی، پرسشهای فلسفی جالبی را مطرح میکند: مرز بین شبیهسازی و «زندگی» دیجیتال کجاست؟ آیا دخالت ما در چنین دنیایی یک آزمایش علمی است یا نوعی قساوت؟ و آیا پیشبینی میازاکی درباره «توهین به زندگی» محقق خواهد شد یا این بازی صرفاً یک تجربه دیجیتالی منحصر به فرد خواهد بود؟ پاسخ به این پرسشها هفته آینده و با انتشار بازی آغاز خواهد شد.
