دیشب طولانیترین تریلر بازی دث استرندینگ 2 (Death Stranding 2: On the Beach) به کارگردانی هیدئو کوجیما منتشر شد و گوشهای دیگر از دنیای خاص این اثر را برای طرفداران آشکار کرد.
در جریان این تریلر، قطعه تم اصلی بازی با نام “To The Wilder” که توسط وودکید ساخته شده است، برای نخستین بار پخش شد. وودکید، بهعنوان یکی از آهنگسازهای اصلی پروژه، همکاری نزدیکی با کوجیما در تولید موسیقی متن بازی داشته است.
این قطعه موسیقی با متن خاص و احساسات عمیق، بخشی از جهان منحصر بهفرد بازی را به تصویر میکشد. وودکید که پیشتر نیز با آثار برجستهای شناخته شده بود، با این همکاری بار دیگر تواناییهای خود در خلق موسیقی تأثیرگذار را به نمایش گذاشته است.
برای کسانی که مشتاق تجربه داستانی متفاوت در دنیای Death Stranding هستند، این موسیقی میتواند نمایانگر گوشهای از مفاهیم پیچیده و رویدادهای تأثیرگذار این جهان باشد. باید دید کوجیما چه رازهای دیگری را در این بازی پر رمز و راز برای گیمرها آماده کرده است.
To all the words that I won’t get to say
بابت تمام حرفهایی که نمیتوانم به زبان بیاورم
The things that time steals and turns to pain
بابت آنچیزهایی که زمان، آنها را میدزدد و تبدیل به درد میکند
If it’s not love to let you leave again
I don’t know what is
اگر اینکه بگذارم دوباره بروی، عشق نیست، [پس] نمیدانم عشق چیست.
But if you doubt and question what the future holds
اما اگر به آنچه در آینده انتظارمان را میکشد، شک داری و آن را زیر سوال میبری،
Remember there’s no place you can’t call home
به یاد داشته باش: جایی وجود ندارد که نتوانی به آن بگویی «خانه».
To all the roads that we are yet to pave
بابت تمام مسیرهایی که هنوز آنها را صاف/سنگفرش نکردهایم…
The dreams that stillness entertains and slays
بابت رویاهایی که سکون، آنها را به بازی میگیرد و سلاخی میکند
Now if my love for you won’t make you stay
I don’t know what will
حالا اگر عشق من به تو باعث نمیشود که بمانی، نمیدانم چه چیزی میتواند [جلوی رفتنت را بگیرد]
You will never leave a trace where you walk
If the only path you take’s the one you’re told
اگر راهی که در آن قدم میگذاری فقط همان راهی باشد که به تو گفتهاند [باید در آن گام برداری]، هرگز رد پایی از خود به جا نخواهی گذاشت
So walk away, I’ll find you
پس برو… من تو را پیدا خواهم کرد.
So far away, I’ll reach you
به دوردستها برو. من به تو خواهم رسید.
To the wilder,
To the wilder,
To the wilder you
به سوی نسخهی وحشیتر، وحشیتر، وحشیترِ تو
To the wilder,
To the wilder,
To the wilder you
به سوی نسخهی وحشیتر، وحشیتر، وحشیترِ تو
To all the walls that we are meant to break
بهخاطر تمام دیوارهایی که باید بشکنیم
The part of us that still remains untamed
بهخاطر آن بخشی از وجودمان که هنوز رام نشده،
We must be more than animals in chains
ما باید فراتر از حیواناتی زنجیرشده باشیم.
It’s a poison that kills
این یک سم است که شخص را میکشد.
Would you let the wind tell you where to go,
If you can brave fate and prove it wrong?
اگر بتوانی شجاعانه دربرابر سرنوشت بایستی و ثابت کنی که اشتباه میکند، آیا اجازه میدهی که باد بگوید باید به کجا بروی؟
So walk away, I’ll find you
پس برو… من تو را پیدا خواهم کرد.
So far away, I’ll reach you
به دوردستها برو. من به تو خواهم رسید.
To the wilder,
To the wilder,
To the wilder you
به سوی نسخهی وحشیتر، وحشیتر، وحشیترِ تو
To the wilder,
To the wilder,
To the wilder you
به سوی نسخهی وحشیتر، وحشیتر، وحشیترِ تو
To all the mountains, all the rivers
در تمامی کوهها و تمامی رودها
To all the strays, the trailblazers
بهخاطر تمامی افراد سرگردان و تمامی افراد پیشگام
To what it takes to walk forever
بهخاطر هر کاری که لازم است انجام شود تا بتوانیم تا ابد به راه رفتن ادامه دهیم
To what it takes to be who we are
Who we are
بهخاطر هر کاری که لازم است انجام شود تا بتوانیم خودمان باشیم
بتوانیم همان شخصی باشیم که هستیم
To the wilder,
To the wilder,
To the wilder you
[پیش] به سوی نسخهی وحشیتر، وحشیتر، وحشیترِ تو
تایمفال بهعنوان یکی از عناصر کلیدی بازی Death Stranding، تاثیر عمیقی بر داستان و گیمپلی این اثر دارد. باران خطرناکی که گذر زمان را تسریع میکرد و پیر شدن فوری شخصیتها را رقم میزد، در جمله «آنچیزهایی که زمان، آنها را میدزدد و تبدیل به درد میکند» نمود پیدا میکند. این مفهوم بهنوعی یادآور چالشها و رنجهایی است که شخصیتها در مواجهه با زمان تجربه میکنند.
دیالوگهایی مانند «اگر اینکه بگذارم دوباره بروی، عشق نیست، نمیدانم عشق چیست» و «اما اگر به آنچه در آینده انتظارمان را میکشد، شک داری، به یاد داشته باش: جایی وجود ندارد که نتوانی به آن بگویی خانه» بازتابدهنده ارتباط احساسی عمیق میان املی و سم هستند. املی برای سم و انسانها فرصتی برای زندگی بیشتر فراهم کرد، هرچند خود در انزوا و رنج باقی ماند. سم نیز نمیخواهد بپذیرد که املی بهتنهایی منتظر سرانجامی اجتنابناپذیر بماند.
جملههایی مانند «بابت تمام مسیرهایی که هنوز آنها را صاف نکردهایم» مستقیما خطاب به بازیکنانی است که با ساخت مسیرها و سازهها در بازی، ارتباط میان انسانها را ممکن ساختند. همچنین «بابت رویاهایی که سکون، آنها را به بازی میگیرد و سلاخی میکند» اشارهای به افرادی دارد که بدون حرکت و تلاش، درجا زده و زندگی واقعی را تجربه نکردهاند. در بازی قبلی نیز شاهد تاثیرات منفی چنین سکونی بر شخصیتها بودیم.
جمله «اگر راهی که در آن قدم میگذاری فقط همان راهی باشد که به تو گفتهاند، هرگز رد پایی از خود به جا نخواهی گذاشت» علاوهبر ارتباط با مفاهیم داستانی، به گیمپلی نیز اشاره دارد. بازیکنان برای ساخت سازههایی که به دیگران کمک کنند، باید ابتدا خود مسیرهای دشوار و خطرناک را پشت سر میگذاشتند. این تلاشها نهتنها ردپایی ماندگار به جا میگذاشت بلکه در بازی توسط لایکهای سایر گیمرها نیز تقدیر میشد.
کوجیما در تریلر جدید Death Stranding 2 نشان داد که این بازی نسبت به نسخه قبلی جسورتر و چالشبرانگیزتر خواهد بود. مفاهیم مربوط به سرکشی و تلاش برای رهایی از عادتهای کشنده، در تمام بخشهای این اثر به چشم میخورند. برداشت هر فرد از این مفاهیم میتواند تاثیر زیادی در نگاه او به دنیای داستانی بازی و جایگاه کوجیما بهعنوان یک هنرمند داشته باشد.
