الکس هاچینسون، یکی از چهرههای باسابقه صنعت بازیسازی که کارگردانی آثاری چون Assassin’s Creed 3 و Far Cry 4 را در رزومه دارد، معتقد است که رها کردن کنترل داستانی در بازیهای جهانباز میتواند به تجربهای بامزه و پویا تبدیل شود.
الکس هاچینسون در مصاحبهای تازه با مجله Edge تأکید کرده که سازندگان باید از ساختارهای خشک روایی فاصله بگیرند و به بازیکن فرصت دهند تا در جهانی آشفته و طنزآلود نقشآفرینی کند. به گفته هاچینسون، بازیهای جهانباز از ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به نوعی «کمدی تعاملی» برخوردار هستند؛ اگر سازندگان بپذیرند که رویدادها لزوماً نباید براساس زمانبندی از پیش تعیینشده اتفاق بیفتند. او اشاره میکند که وقتی کنترل زمان و ترتیب وقایع به دست خود بازیکن سپرده شود، فضای بازی میتواند شبیه به کمدی اسلپاستیک شود؛ ژانری پرجنبوجوش که با شوخیهای فیزیکی اغراقآمیز و موقعیتهای غیرمنتظره شناخته میشود.
از دید هاچینسون، این آزادسازی خلاقانه، زمینهساز لحظههایی است که بازیکن نهتنها با محیط بازی تعامل میکند، بلکه از واکنشهای غیرقابلپیشبینی لذت میبرد—تجربهای که خودبهخود خندهدار و سرگرمکننده خواهد بود. او با نگاهی به آثار کلاسیک سینمایی مانند آثار چارلی چاپلین و لورل و هاردی، چنین فضایی را «الهامبخش اتفاقات بامزه» در دنیای بازی میداند.
این دیدگاه در تضاد با روند روایی سنگین و خطی بسیاری از بازیهای بزرگ است، اما نشان میدهد که باز گذاشتن دست مخاطب در دنیای باز نهتنها خلاقیت را تقویت میکند بلکه فضای طنز و سرگرمی تازهای در اختیار بازیکن قرار میدهد. شاید وقت آن رسیده که توسعهدهندگان ژانر جهانباز، بیش از گذشته، خنده و تصادف را در طراحی خود بپذیرند.
