نزدیک به نیمقرن پس از اکران «راننده تاکسی»، یکی از جنجالیترین آثار تاریخ سینما، مارتین اسکورسیزی بالاخره به یکی از شایعات دیرینه پیرامون این فیلم پاسخ داده است.
به گزارش The Wrap، در مستند جدیدی با عنوان «آقای اسکورسیزی» که قرار است پاییز امسال از اپل تیوی پلاس پخش شود، این کارگردان برجسته به پشتصحنه پرتنش ساخت این فیلم پرداخته و از فشارهای سنگین استودیو برای سانسور بخشهایی از آن پرده برداشته است.
در بخشی از این مستند، اسکورسیزی به یاد میآورد که چگونه کلمبیا پیکچرز، تهیهکننده فیلم، خواستار حذف یا تعدیل صحنههای خشن و گرافیکی، بهویژه سکانس تیراندازی پایانی بود. این درخواست، بهویژه در دورهای که خشونت سینمایی هنوز با حساسیتهای شدیدی مواجه بود، میتوانست سرنوشت فیلم را بهکلی تغییر دهد. اسکورسیزی در آن زمان بهشدت مخالف این سانسورها بود و حتی بهگفته استیون اسپیلبرگ، در تماس تلفنیای که میان آنها ردوبدل شد، از شدت خشم، تهدید به اقدامات افراطی کرده بود.
اما برخلاف شایعهای که سالها در محافل سینمایی دستبهدست میشد—مبنی بر اینکه اسکورسیزی قصد داشته با اسلحه وارد دفتر استودیو شود—او در این مستند توضیح میدهد که هرگز چنین قصدی نداشته و نقشهاش بیشتر نمادین بوده تا خشونتآمیز. او میگوید: «میخواستم بدون اسلحه وارد استودیو شوم، بفهمم نسخه رافکات کجاست، شیشهها را بشکنم و آن را با خودم ببرم.»
در نهایت، راهحلی خلاقانه میان اسکورسیزی و استودیو شکل گرفت. بهجای حذف صحنههای خشن، تصمیم گرفته شد که رنگ خون در سکانس پایانی تغییر داده شود؛ بهطوریکه بهجای قرمز، قهوهای به نظر برسد. این تغییر ظاهری باعث شد فیلم از دریافت درجه X، که عملاً فروش آن را نابود میکرد، نجات یابد و با درجه R روانه سینماها شود.
«راننده تاکسی» نهتنها از این بحران عبور کرد، بلکه به یکی از آثار شاخص سینمای مدرن تبدیل شد. فیلم موفق شد نخل طلای جشنواره کن را از آن خود کند، چهار نامزدی اسکار بهدست آورد و همکاری اسکورسیزی با رابرت دنیرو را به یکی از ماندگارترین زوجهای کارگردان و بازیگر در تاریخ سینما بدل کند.
این روایت تازه از پشتپرده «راننده تاکسی» نهتنها بخشی از تاریخ سینما را روشنتر میکند، بلکه نشان میدهد که گاهی مقاومت خلاقانه در برابر فشارهای تجاری میتواند به خلق اثری منحصربهفرد و ماندگار منجر شود. اسکورسیزی، با تمام جنجالها و تهدیدها، در نهایت راهی پیدا کرد تا فیلمش را همانطور که میخواست، به مخاطب ارائه دهد—و تاریخ نشان داد که این تصمیم، یکی از مهمترین انتخابهای حرفهای او بوده است.
