به نقل از ComicBook، اما واتسون، بازیگر شناختهشدهای که با نقش هرماینی گرنجر در مجموعه فیلمهای هری پاتر به شهرت جهانی رسید، پس از سالها سکوت بالاخره درباره دلیل دوری طولانیمدتش از دنیای بازیگری صحبت کرده است، دلیلی که شاید برای بسیاری از طرفدارانش غیرمنتظره باشد.
در گفتوگویی با مجله Hollywood Authentic، واتسون توضیح داده که تجربه حضور در یک فرنچایز بزرگ مانند هری پاتر، اگرچه از بیرون شبیه به برندهشدن در قرعهکشی زندگی است، اما در واقع با فشارهای سنگینی همراه بوده است. او گفته بخش زیادی از فعالیتش در آن دوران صرف تبلیغ و فروش فیلمها میشد، نه خود بازیگری. همین عدم تعادل باعث شد که احساس خستگی و فرسودگی کند و تصمیم بگیرد مدتی از این فضا فاصله بگیرد.
واتسون در ادامه صحبتهایش به لحظاتی اشاره کرده که روی صحنه فیلمبرداری، با تمرکز کامل در نقش فرو میرفت و آن را با نوعی مدیتیشن عمیق مقایسه کرد—تجربهای که به گفته خودش در هیچ جای دیگری نمیتوان یافت. او اعتراف کرده که دلتنگ آن لحظات است، اما نه دلتنگ فشارهای رسانهای و تبلیغاتی که همراه با آن میآید.
در سالهای اخیر، شایعاتی درباره احتمال ساخت فیلمی بر اساس نمایشنامه Harry Potter and the Cursed Child و بازگشت واتسون، دنیل ردکلیف و روپرت گرینت مطرح شده بود. با این حال، نه تنها کریس کلمبوس، کارگردان دو قسمت نخست، این پروژه را غیرممکن دانسته، بلکه خود واتسون نیز علاقهای به بازگشت نشان نداده است. او بارها تأکید کرده که بخش تبلیغات برایش طاقتفرسا بوده و نمیخواهد دوباره وارد آن چرخه شود.
در حال حاضر، سریالی جدید از دنیای هری پاتر در دست تولید است، اما حضور واتسون در آن تقریباً منتفی است. استفاده از بازیگران اصلی فیلمها در چنین پروژههایی میتواند باعث مقایسههای سنگین و غیرقابل اجتناب شود—چیزی که احتمالاً خود واتسون نیز از آن پرهیز میکند.
با وجود این، برخی گمانهزنیها حاکی از آن است که شاید روزی او در یکی از فرنچایزهای بزرگ مانند مارول، دیسی یا جنگ ستارگان دیده شود. البته چنین پروژههایی نیز با فشارهای رسانهای و تبلیغاتی گسترده همراه هستند و مشخص نیست که واتسون حاضر باشد بار دیگر وارد چنین فضایی شود یا نه.
او در پایان گفته: «دلتنگ بازیگری هستم، دلتنگ آن لحظهای که همه چیز محو میشود و فقط نقش باقی میماند. اما دلتنگ فشارها نیستم.» این جمله شاید بهترین خلاصه از وضعیت روحی او در سالهای اخیر باشد—هنرمندی که به دنبال بازگشت به ذات هنر است، نه هیاهوی اطراف آن.
