در سالهای اخیر آثار آخرالزمانی بارها و بارها با روایتهای مشابه به تصویر کشیده شدهاند؛ از فیلمهای زامبی و پاندمی گرفته تا داستانهای تهاجم بیگانگان. همین تکرار سبب شده بسیاری از این آثار کلیشهای و قابل پیشبینی باشند. در چنین فضایی، سریال جدید Pluribus ساخته وینس گیلیگان، خالق «بریکینگ بد»، توانسته با رویکردی تازه و متفاوت در اپل تیوی توجهها را جلب کند و نشان دهد که هنوز هم میتوان در این ژانر نوآوری داشت.
روایت متفاوت Pluribus
داستان Pluribus بر محور شخصیت کارول با بازی ری سیهورن شکل میگیرد؛ زنی که پس از شیوع ویروسی مرموز، در میان معدود انسانهایی باقی مانده که اختیار خود را حفظ کردهاند. این ویروس بیشتر جمعیت را به موجوداتی با ذهن کندویی تبدیل کرده است. قسمت نخست با عنوان «ما یعنی ما» ترکیبی از تریلر پاندمی و تهاجم بیگانگان را ارائه میدهد و فضایی تازه و هیجانانگیز خلق میکند.
مقایسه با The Last of Us
در سوی دیگر، سریال The Last of Us محصول HBO با وفاداری کامل به بازی ویدیویی خود آغاز میشود. قسمت اول با عنوان «وقتی در تاریکی گم شدهای» فروپاشی جامعه را در زمان واقعی نشان میدهد؛ اما این روایت بیش از حد به کلیشههای ژانر زامبی و ساختار بازی اصلی وابسته است. حتی ترفند روایی مرگ ناگهانی سارا، دختر جوئل، که در بازی نیز وجود داشت، بدون نوآوری خاصی تکرار میشود. نتیجه آن است که سریال بیشتر شبیه بازآفرینی یک نسخه قدیمی به نظر میرسد تا تجربهای تازه.
نوآوری در Pluribus
گیلیگان در Pluribus با بهرهگیری از عناصر علمی تخیلی و الهام از آثار کلاسیک، مسیری متفاوت را انتخاب کرده است. داستان با کشف یک سیگنال RNA توسط دانشمندان آغاز میشود؛ رویدادی که یادآور فیلمهایی چون «تماس» و «گونه» است. این ویروس بهتدریج در جهان گسترش مییابد و مردم را آرام اما بیاختیار میکند؛ فضایی که شباهتهایی به «تهاجم ربایندگان جسم» دارد. با این حال، سریال هرگز به مسیرهای قابل پیشبینی نمیرود و تجربهای سورئال و کابوسوار برای مخاطب خلق میکند.
درس بزرگ برای اقتباسها
در حالی که The Last of Us بیش از حد به منبع اصلی خود وابسته است، Pluribus نشان میدهد که میتوان با احترام به ژانر، داستانی نو و غیرمنتظره ارائه کرد. این سریال ثابت میکند که اصالت و خلاقیت هنوز هم در آثار آخرالزمانی جایگاه دارند و میتوان با شکستن قواعد رایج، تجربهای متفاوت و ماندگار ساخت. حضور وینس گیلیگان، که سابقه درخشان در «پروندههای ایکس» و «بریکینگ بد» دارد، تضمین میکند که Pluribus نه تنها به ژانر وفادار است بلکه آن را به سطحی تازه ارتقا میدهد.
به این ترتیب، Pluribus درسی مهم برای اقتباسهایی مانند The Last of Us دارد: وفاداری صرف به منبع کافی نیست؛ آنچه مخاطب امروز نیاز دارد، روایتهای تازه، جسورانه و غیرقابل پیشبینی است.
