پس از سالها انتظار و کشوقوسهای بیشمار، بالاخره فیلم سینمایی بایوشاک از برزخ پیشتولید خارج شد و چراغ سبز نتفلیکس برای ساخت آن روشن گردید.
به نقل از رسانه کولایدر، فرانسیس لارنس، کارگردان صاحبنامی که با آثاری مانند بازیهای گرسنگی و من افسانه هستم توانایی خود را در خلق دنیاهای پادآرمانشهری به اثبات رسانده، هدایت این پروژه بزرگ را بر عهده دارد. با پایان یافتن پروژههای اخیر او، اکنون تمام توجهات به شهر غرقشده رپچر معطوف شده است تا یکی از فلسفیترین بازیهای تاریخ صنعت سرگرمی بر پرده سینما جان بگیرد.
روی لی، تهیهکننده فیلم بایوشاک، در گفتوگو با کلایدر از آمادگی کامل نتفلیکس و تیک-تو اینتراکتیو برای شروع فیلمبرداری خبر داد. به گفته او، اشتیاق سازندگان برای کلید زدن این پروژه ریشه در برنامهریزی دقیقی دارد که هدف از آن همزمانی اکران فیلم با عرضه نسخههای جدید بازی بایوشاک است. این هماهنگی میتواند موجی از هیجان را میان طرفداران ایجاد کند و مخاطبان تازهای را نیز به دنیای این فرنچایز جذب نماید.
طبق برنامهریزیهای انجامشده، تیم تولید پس از اتمام مراحل فنی فیلم جدید مجموعه بازیهای گرسنگی در سپتامبر ۲۰۲۶، بیدرنگ وارد دنیای بایوشاک خواهد شد تا مقدمات لازم برای شروع فیلمبرداری در سال ۲۰۲۷ فراهم گردد. این جدول زمانی فشرده نشاندهنده عزم جدی سازندگان برای به سرانجام رساندن این پروژه پس از سالها تأخیر و بلاتکلیفی است.
مسیر ساخت فیلمهای اقتباسی از بازیهای ویدیویی همواره با چالشهای فراوانی همراه بوده، اما به نظر میرسد این بار سازندگان مصمم هستند اثری باکیفیت و درخور تقدیم مخاطبان کنند. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، احتمال میرود که در سال ۲۰۲۸ شاهد اکران فیلم بایوشاک در سینماها و پلتفرم نتفلیکس باشیم.
سالها پیش قرار بود گور وربینسکی، کارگردان سهگانه دزدان دریایی کارائیب، این پروژه را بسازد، اما آن نسخه هرگز به مرحله تولید نرسید. اکنون نوبت به فرانسیس لارنس رسیده است؛ کارگردانی که تجربهای گرانبها در ژانر بقا و خلق فضاهای تاریک و پیچیده دارد. او با ترکیب این تجربیات و وفاداری به منبع اصلی، قصد دارد دنیای رپچر را با تمام جزئیات فلسفی و هراسانگیزش به سینما بیاورد.
بایوشاک برای نخستین بار در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و با فضاسازی منحصربهفرد، داستان عمیق و نقدهای اجتماعیاش، انقلابی در صنعت بازیهای ویدیویی ایجاد کرد. داستان این بازی در شهر زیرآبی رپچر در دهه ۱۹۶۰ روایت میشود؛ شهری که قرار بود آرمانشهری آزاد برای نخبگان باشد، اما به دلیل آزمندی انسانها و استفاده بیرویه از یک ماده ژنتیکی به نام آدام، به جهنمی هراسانگیز تبدیل شد. حالا باید دید فرانسیس لارنس چگونه این جهان پیچیده و چندلایه را روی پرده سینما به تصویر خواهد کشید.
