پروژه سینمایی «سوپرگرل» میتواند دریچهای به سوی مرحله تازهای برای دنیای ابرقهرمانی باشد. این اثر که بر مبنای کمیک تحسینبرانگیز «زن فردا» اثر تام کینگ شکل گرفته، قرار است در تابستان پیش رو به عنوان دومین بخش از فصل نوین دنیای سینمایی دیسی معرفی شود.
به نقل از رسانه Dexterto، موفقیت این فیلم ابرقهرمانی دیسی میتواند صرفاً محدود به فروش گیشه نباشد و مسیر داستانگویی در این ژانر را دستخوش تحول کند. کلید این تحول، در وفاداری هوشمندانه به روح ماجراجویانه و عمیق کمیک اصلی نهفته است.
حضور میلی الکاک در نقش کارا زور-ال، معروف به سوپرگرل، نویدبخش نمایشی جدید از این شخصیت محبوب است. او که پیشتر در فیلم «سوپرمن» حضوری کوتاه داشت، این بار وارد یک سفر کاملاً مستقل میشود. بر اساس آنچه در پیشنمایشها دیده شده، فیلم از خط داستانی کمیک «زن فردا» الهام گرفته، اما جیمز گان، طراح اصلی این دنیای سینمایی جدید، تأکید کرده که اقتباس به معنای بازسازی دقیق هر پانل نیست، بلکه حفظ جوهره و احساس داستان مدنظر بوده است. در هسته این داستان، یک مأموریت انتقامجویانه قرار دارد: سوپرگرل به همراه دختری جوان به نام روثی مری نول، به دنبال فردی به نام کرِمِ تپههای زرد میگردند. این چارچوب، بهانهای است برای آغاز یک اودیسه فضایی که در آن قهرمان داستان با چالشهایی فراتر از نبردهای فیزیکی روبرو میشود.
یکی از جذابترین بخشهای کمیک که بحثهای بسیاری درباره حضور احتمالی آن در فیلم به پا کرده، فصلی به نام «دریاچه، درختان و هیولاها» است. در این بخش، دو شخصیت اصلی توسط یک دستسازه جادویی باستانی به سیارهای دورافتاده به نام بارنتون پرتاب میشوند. قاعده حاکم بر این جهان بیگانه، نقطه قوت محوری داستان است: تابش خورشید سبز رنگ این سیاره، به طور موقت بنیان قدرتهای ابرانسانی را سست میکند. در نتیجه، سوپرگرل که همیشه به تواناییهای خارقالعاده خود متکی بوده، حالا باید برای ده ساعت تمام، تنها با تکیه بر هوش، غریزه و اراده خود در محیطی خصومتآمیز دوام بیاورد.
این تغییر پارادایم، فرصتی استثنایی برای خلق تجربهای سینمایی منحصربهفرد است. صحنه اکشن از آسمانخراشهای شیشهای به یک بیابان صخرهای سیارهای با نورپردازی سورئال و رنگهای غیرطبیعی تغییر مکان میدهد. در این قلمرو، دشمنان شهروندان شرور یا بیگانههای مسلح نیستند، بلکه موجودات ماقبل تاریخی و هیولاهای عظیمالجثهای هستند که گویی از دوران دیگری بازماندهاند. تصور رویارویی یک ابرقهرمان بدون قدرت، با یک تیرانوسوروس خشمگین یا گریز از دستهای ولوسیرپتور، خود به تنهایی میتواند ترکیب جدیدی از تنش و هیجان را به ژانر تزریق کند.
اما عمق واقعی این موقعیت در تأثیر آن بر شخصیت کارا نهفته است. محروم شدن از همه مزیّتهای ذاتی، او را از یک نماد دستنیافتنی به یک انسان آسیبپذیر و قابل لمس تبدیل میکند. اینجاست که فیلم میتواند به کاوش در لایههای روانی این قهرمان بپردازد: ترس از ناتوانی، کشف قدرت اراده در زمانی که همه قدرتها رفتهاند، و یادگیری اتکا به دیگران. نقش روثی، دختر همراه، در این شرایط پررنگ میشود. رابطه آنها از یک همراه ساده فراتر رفته و به یک مشارکت برای بقا تبدیل میگردد. جایی که یکی قدرت فیزیکی خود را از دست داده و دیگری باید با شجاعت و دانش خود جای خالی آن را پر کند.
اگر تیم سازنده جسارت پرداختن به این بخش از کمیک را داشته باشد و آن را با خلاقیت بصری مناسب پیادهسازی کند، «سوپرگرل» میتواند تعریف جدیدی از یک فیلم ابرقهرمانی ارائه دهد. فیلمی که در آن هیجان اکشن با تعلیق یک ماجرای بقا درآمیخته، توسعه شخصیتی عمیق در دل یک سفر حماسی جای گرفته، و جهانسازی خلاقانه، تماشاگر را به قلمرویی کاملاً جدید میبرد. این رویکرد میتواند نه تنها برای طرفداران پروپاقرص، که برای مخاطب عام نیز تازگی داشته باشد و اثری به یاد ماندنی خلق کند.
اکران فیلم در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶، پاسخ نهایی را خواهد داد. اما همین امکان، این انتظار را ایجاد کرده که «سوپرگرل» میتواند بیش از یک قدم بعدی در یک فرنچایز باشد. این فیلم پتانسیل آن را دارد که به یک بیانیه هنری تبدیل شود و نشان دهد که داستانهای ابرقهرمانی در عین ارائه سرگرمی بزرگ، قادر به کاوش در مضامین انسانی عمیق و ارائه تجربههای دیداری بدیع هستند. موفقیت آن میتواند آینده دنیای سینمایی دیسی و شاید کل ژانر را تحت تأثیر قرار دهد.
سوپرگرل میتواند قواعد بازی ابرقهرمانی را بازنویسی کند.
