هنوز هم کابوس پارکینگ بازی Driver خواب را از چشمانم میرباید، اما نمیتوان انکار کرد که این شاهکار پلیاستیشن ۱ مسیر بازیهای جهانباز را برای همیشه دگرگون کرد.
به گزارش گیمزرادار، بیش از دو دهه از انتشار Driver روی کنسول پلیاستیشن ۱ میگذرد، اما هنوز هم خاطرهی پارکینگ آغازین آن، کابوس بسیاری از گیمرهای قدیمی است. با این حال، نمیتوان انکار کرد که این بازی کلاسیک، پیش از آنکه Grand Theft Auto 3 وارد میدان شود، تعریف تازهای از بازیهای جهانباز ارائه داد و مسیر تازهای برای صنعت بازیسازی گشود.
در سالهایی که بازیهای رانندگی محدود به پیستهای بسته بودند، Driver با طراحی شهرهای واقعی مانند سانفرانسیسکو، لسآنجلس، نیویورک و میامی، تجربهای متفاوت خلق کرد. استودیو Reflections Interactive با الهام از فیلمهای تعقیبوگریز دهه ۷۰ میلادی مانند Bullitt و The French Connection، مدلی از رانندگی طراحی کرد که با وجود محدودیتهای سختافزاری پلیاستیشن ۱، از نظر فیزیک و وزن خودروها با Gran Turismo رقابت میکرد.
شخصیت اصلی بازی، جان تنر، پلیسی مخفی و راننده سابق مسابقات است که ترجیح میدهد بیشتر با صدای موتور ماشینش حرف بزند تا با دیالوگ. او در دنیایی پر از خلافکاران، مأموران اطلاعاتی و اصطلاحات خاص دهه ۷۰ زندگی میکند؛ جایی که سانفرانسیسکو به «فریسکو» تبدیل شده و زنان «کیتن» خطاب میشوند.
Driver نهتنها در طراحی گیمپلی، بلکه در فضاسازی نیز جسورانه عمل کرد. تعقیبوگریزهای بازی با موسیقی فانک، صدای جیغ لاستیکها و پرتاب قالپاقها در پیچهای تند، حس اضطراب و هیجان را به اوج میرساند. حتی وجود موانع سادهای مثل رانندههای کندرو یا چراغهای خیابان، تجربه رانندگی را به چالشی واقعی تبدیل میکرد که در هیچ پیست مسابقهای قابل تکرار نبود.
یکی از نوآوریهای مهم Driver، تبدیل لحظات تعقیبوگریز به نوعی بازی مخفیکاری بود. پلیسها با خودروهای سیاهوسفید در شهر گشت میزدند و اگر بازیکن در محدوده دید آنها سرعت میگرفت یا تصادف میکرد، تعقیب آغاز میشد. این تعقیبها با افزایش سطح جرم، به سدهای جادهای و پلیسهای انتحاری ختم میشدند. اما اگر بازیکن موفق به فرار میشد، میتوانست از صحنههای تعقیب برای ساخت فیلمهای کوتاه در حالت «Film Director» استفاده کند؛ قابلیتی که در آن زمان بینظیر بود.
در آن دوران، GTA هنوز در دنیای دوبعدی سیر میکرد. واکنش Rockstar به موفقیت Driver در قالب مأموریتی در GTA 3 با عنوان «Two-Faced Tanner» نمایان شد؛ مأموریتی که در آن باید پلیسی عجیب را شکار میکردید که «خارج از ماشین کاملاً بیفایده» بود—طعنهای آشکار به محدودیتهای Driver.
هرچند Reflections هیچگاه نتوانست موفقیت GTA را تکرار کند، اما تأثیر آن بر شکلگیری شهرهای سهبعدی و جهانهای باز در بازیهای ویدیویی انکارناپذیر است. Driver با جسارت، خلاقیت و عشق به سینمای دهه ۷۰، مسیر تازهای را برای بازیسازان گشود؛ مسیری که هنوز هم آثار آن در بازیهای مدرن دیده میشود.
