با اکران فیلم The Conjuring: Last Rites، آخرین قسمت از مجموعه اصلی احضار، نقدهای اولیه از سوی رسانههای معتبر منتشر شدهاند، نقدهایی که نشان میدهند این اثر نتوانسته انتظارات منتقدان را برآورده کند. در حالی که طرفداران امیدوار بودند این قسمت پایانی بتواند میراث ترسناک و روانپریشانه مجموعه را به اوج برساند، بازخوردها بیشتر بر نقاط ضعف روایت و تکرار الگوهای آشنا تمرکز دارند.
داستان فیلم در سال ۱۹۸۶ روایت میشود؛ زمانی که اد و لورن وارن پس از حمله قلبی اد، تصمیم گرفتهاند از فعالیتهای ماورایی کنارهگیری کنند. اما با ظهور پروندهای جدید و مرموز، آنها بار دیگر مجبور میشوند وارد میدان شوند. این بار، خانوادهای به نام اسمورل در خانهای تازهساز با پدیدههایی مواجه میشوند که یادآور فضای سنگین و تاریک فیلم نخست مجموعه است، خانهای که بهنظر میرسد خاطرات پرونده خانواده پرون را زنده میکند.
فیلم تلاش کرده با بازگشت به حالوهوای کلاسیک قسمت اول، حس نوستالژیک مخاطبان را تحریک کند، اما با دوز بالاتری از تهدیدهای روانی و صحنههای دلهرهآور. با این حال، منتقدان معتقدند که فیلم در ایجاد تعلیق و عمق داستانی به اندازه قسمتهای موفق قبلی عمل نکرده و بیشتر به تکرار فرمولهای آشنا بسنده کرده است.
در میان نقدها، برخی به ضعف در شخصیتپردازی و روند کند روایت اشاره کردهاند، در حالی که گروهی دیگر از طراحی صحنه و فضاسازی ترسناک فیلم تمجید کردهاند. بهنظر میرسد The Conjuring: Last Rites بیش از آنکه پایانی باشکوه برای مجموعه باشد، بهعنوان یک تلاش محتاطانه برای جمعبندی داستانهای اد و لورن وارن عمل کرده است—تلاشی که اگرچه در برخی لحظات موفق ظاهر میشود، اما در مجموع نتوانسته رضایت کامل منتقدان را جلب کند.
با توجه به جایگاه ویژه مجموعه The Conjuring در ژانر ترس، این قسمت پایانی شاید برای طرفداران قدیمی همچنان جذاب باشد، اما از نگاه منتقدان، آخرین احضار بیشتر شبیه به پژواک گذشته است تا خلق تجربهای تازه و ماندگار.
The Conjuring: Last Rites
- کارگردان: مایکل چاوز
- نویسنده: ایان گلدبرگ و ریچارد نائینگ
- بازیگران: پاتریک ویلسون، ورا فارمیگا، میا تاملینسون، شامل ربکا کالدر، الیوت کوان، کیلا لرد کاسیدی، بو گادسون، تلی واکر، مالی کارترایت، پیتر وایت و کیت فاهی
- تاریخ اکران: ۵ سپتامبر ۲۰۲۵ (۱۴ شهریور ۱۴۰۴)
- ناشر: برادران وارنر
تلگراف: ۸۰ از ۱۰۰
چاوز بهاندازهای تبدیل به یک کارگردان ماهر شده ااست که شایستگی آن را دارد وارد عرصههای تازهای شود. در همین حال ویلسون و بهویژه فارمیگا که بارها به آثاری با اغراقهای فراوان و گاه مضحک، وزن و کیفیت بخشیدهاند، حالا میتوانند تعظیمی شایسته و درخور دریافت کنند.
– تیم روبی، تلگراف
کولایدر: ۷۰ از ۱۰۰
بزرگترین نقطه قوت Last Rites پرداخت به پویاییهای خانوادگی است؛ موضوعی که ریشه در لحظات ابتدایی فیلم نخست دارد و بهعنوان نخ ارتباطی قدرتمندی در کل مجموعه جریان پیدا میکند. فارمیگا، ویلسون و سایر شخصیتهای تازه و قدیمی این بُعد را به شکلی درخشان به تصویر کشیدهاند.
– جف اوینگ، کولایدر
آسوشیتد پرس: ۶۳ از ۱۰۰
Last Rites که بخشی از دنیایی مشترک با مجموعههای The Nun و Annabelle محسوب میشود، بهعنوان آخرین قسمت اصلی سینمایی این فرنچایز عملکردی قابل قبول دارد. فیلم داستان شخصی و خانوادگی وارِنها و دخترشان جودی را با یک تسخیر ماورایی تازه ترکیب میکند؛ روایتی که خانوادهای وحشتزده و درگیر را بهوجود میآورد.
– مارک کندی، آسوشیتد پرس
امپایر: ۶۰ از ۱۰۰
این اثر ترکیبی سرگرمکننده از ترس و عاطفه ارائه میدهد و با خلق صحنههای هراسانگیز مؤثر و فضایی وداعگونه، زمان طولانی خود را تا حد زیادی توجیه میکند. فقط توصیه میشود پیش از سر زدن به انباری خانه، آن را تماشا نکنید!
– هلن اوهارا، امپایر
هالیوودریپورتر: ۴۰ از ۱۰۰
بااینحال همه چیز بیش از حد تکراری بهنظر میرسد. مایکل چاوز، کارگردانی که سابقه کارگردانی فیلمهای The Conjuring: The Devil Made Me Do It و The Nun II را دارد، نتوانسته تازگی یا پویایی خاصی به روایت ببخشد.
– فرانک شک، هالیوودریپورتر
مووی نیشن: ۳۸ از ۱۰۰
ویلسون و فارمیگا همچنان ارزش حضور خود را ثابت میکنند. اما این فرنچایز، شخصیتهای داستانی آن و موجودات اهریمنی کاتولیکمحور، عملاً تا آخرین حد ممکن مسیر خود را پیمودهاند.
– راجر مور، مووی نیشن
فیلم The Conjuring: Last Rites در مجموع نقدهای ضعیف و متوسطی را از سوی منتقدان دریافت کرده است. با اینکه بسیاری به تحسین بازی پاتریک ویلسون و ورا فارمیگا پرداختهاند و حتی گروهی کار مایکل چاوز را تحسین کردهاند، اما بیشتر منتقدان اعتقاد دارند فیلم The Conjuring 4 حرف تازهای برای گفتن ندارد و آن را پایانی شایسته برای خط اصلی داستان مجموعه فیلم ترسناک احضار نمیدانند. در هر حال باید دید طرفداران و تماشاگران با نظر منتقدان موافق هستند یا نظر متفاوتی دارند.
منابع: Metacritic / RottenTomatoes
