نقدهای اولیه فیلم «Anemone» با بازی دنیل دی-لوئیس منتشر شدهاند و واکنش منتقدان عمدتاً در محدوده متوسط تا منفی قرار گرفته است. این فیلم که بازگشت دوباره دی-لوئیس به دنیای سینما پس از نزدیک به یک دهه دوری محسوب میشود، نخستین تجربه کارگردانی پسر او، رونان دی-لوئیس نیز هست.
«Anemone» داستانی احساسی و پیچیده درباره روابط میان پدران، پسران و برادران را روایت میکند؛ موضوعی که در قالبی درونگرایانه و با تمرکز بر روانشناسی شخصیتها به تصویر کشیده شده است. فیلمنامه این اثر توسط رونان دی-لوئیس با همکاری پدرش نوشته شده و تلاش دارد نگاهی متفاوت به پیوندهای خانوادگی و چالشهای عاطفی میان نسلها داشته باشد.
با آغاز اکران عمومی فیلم، منتقدان نظرات خود را منتشر کردهاند. هرچند برخی از آنها بازی دنیل دی-لوئیس را همچنان قدرتمند و تأثیرگذار توصیف کردهاند، اما بسیاری به ریتم کند روایت، فضای بیشازحد تأملبرانگیز و عدم انسجام در ساختار داستانی اشاره کردهاند. بهنظر میرسد «Anemone» نتوانسته انتظارات بالا از بازگشت یکی از بزرگترین بازیگران تاریخ سینما را بهطور کامل برآورده کند.
Anemone
- کارگردان: رونان دی-لوئیس
- نویسنده: رونان دی-لوئیس و دنیل دی-لوئیس
- بازیگران: دنیل دی-لوئیس، شان بین، ساموئل باتملی، سافیا اوکلی-گرین و سامانتا مورتون
- تاریخ اکران: ۳ اکتبر ۲۰۲۵ (۱۱ مهر ۱۴۰۴)
- ناشر: فوکس فیچرز
اورجینال سین: ۱۰۰ از ۱۰۰
Anemone روایتی رستگاریمحور است؛ اثری کند، تاریک و وهمآلود که گاهی به قلمرو خیالپردازی قدم میگذارد و حالوهوایی شبیه به یک افسانه پیدا میکندو گاه مانند یک تراژدی یونانی گسترش مییابد. در مجموع، بهعنوان یک فیلم، اثری درخشان و موفق است.
– لیز براون، اورجینال سین
فیلم استیج: ۹۱ از ۱۰۰
نسل جوانتر دی-لوئیس اثری ساخته که هم شبحوار است و هم ظریف؛ مراقبهای آرام و دونفره دربارهی سوگ، پشیمانی و غیاب ویرانگری که میتواند خانوادهای را برای همیشه از هم بپاشد. بااینحال فیلم بیش از هر چیز فرصتی است برای دی-لوئیس بزرگتر تا پس از سالها، توان بازیگری نهفتهاش را دوباره به نمایش بگذارد؛ بهویژه در دو مونولوگ برجسته: یکی طنزآمیز و بیپروا و دیگری تأملبرانگیز، تاریک و بهطرز دردناکی آسیبپذیر؛ لحظاتی که به شکلی غافلگیرکننده تأثیری عمیق بر بیننده میگذارند.
– جیک کریگ شریفلس، فیلم استیج
وال استریت ژورنال: ۹۰ از ۱۰۰
اگرچه همهی رویدادهای فیلم را میتوان در چند جمله خلاصه کرد، اما Anemone مطالعهای زنده و پرجزئیات از شخصیتهاست و بستری برای درخشش چهار بازیگر اصلی؛ هرکدام فرصتی کامل مییابند تا درکی عمیق از گذشتهی رنجآور خود به نمایش بگذارند.
– کایل اسمیت، وال استریت ژورنال
ایندیوایر: ۷۵ از ۱۰۰
این فیلم اثری سنگین و بیگذشت است، از آن دسته درامهای کلاسیک بزرگسالانه که هرگز درصدد دلخوش کردن مخاطب نیست، حتی در جاهطلبیهای سبکی خود. بااینحال ناامیدکننده است که در دقایق پایانی، فیلم آنقدر از محور خود خارج میشود و ساختارش را از هم میپاشد که دیگر قادر به بازسازیاش نیست. بااینحال هرآنچه پیش از آن رخ داده چنان غنی و تأثیرگذار است که تماشاگر بهراحتی از این لغزش چشمپوشی میکند.
– رایان لاتانزیو، ایندیوایر
هالیوود ریپورتر: ۶۰ از ۱۰۰
با وجود ضعفهای فیلم، دیدن بازگشت چنین غول سینمایی به پردهی نقرهای هیجانانگیز است؛ امید میرود در اثر بعدیاش، با فیلمنامهای پختهتر و کاملتر بازگردد.
– دیوید رونی، هالیوود ریپورتر
سان فرانسیسکو کرونیکل: ۰ از ۱۰۰
دنیل دی-لوئیس پس از سالها بازنشستگی، بازگشته تا کاری انجام دهد که پیش از این هرگز نکرده بود: ساختن فیلمی واقعاً فاجعهبار.
– میک لاسال، سان فرانسیسکو کرونیکل
فیلم Anemone در مجموع با واکنشهای متوسط و منفی منتقدان مواجه شده است و تا حدی میتواند برای طرفداران دنیل دی-لوئیس ناامید کننده باشد. با وجود تحسین بازی دنیل دی-لوئیس و دیگر بازیگران فیلم، بسیاری به محتوا و پایان بندی فیلم انتقاد دارند و از آن رضایت نداشتهاند. اگرچه گروهی از عملکرد و کار پسر دنیل دی-لوئیس در اولین تجربههاش رضایت داشتهاند و آن را پسندیدهاند. اما باید دید فیلم میتوانند برخلاف نظر متوسط منتقدان، نظر مثبت تماشاگران را جلب کند یا نظر تماشاگران هم مشابه منتقدان خواهد بود.
منابع: Metacritic / RottenTomatoes
