شین بلک، کارگردان شناختهشدهی ژانر اکشن-کمدی، با فیلم «بازی کثیف» بار دیگر به سینما بازگشته تا ترکیب همیشگیاش از طنز و جنایت را به نمایش بگذارد. او پیشتر با آثاری چون Kiss Kiss, Bang Bang و The Nice Guys نشان داده بود که در تلفیق ژانرها مهارت دارد. اما آیا این بار هم موفق شده همان جادوی گذشته را تکرار کند؟
داستانی پرهیجان با شروعی قدرتمند
فیلم با یک سرقت هیجانانگیز از مسابقهی اسبدوانی آغاز میشود؛ جایی که پارکر، ضدقهرمان داستان با بازی مارک والبرگ، بههمراه تیمش نقشهای جسورانه را اجرا میکند. اما خیانت یکی از اعضای گروه، زِن، همه چیز را بههم میریزد و پارکر زخمی و تنها راهی نیویورک میشود تا انتقام بگیرد. این مقدمه، پایهگذار درامی است که قرار بود با عناصر کمدی و اکشن ترکیب شود، اما در اجرا، همه چیز طبق انتظار پیش نمیرود.
زوجسازی ناکام و شخصیتهای کمرمق
شین بلک که همیشه در خلق زوجهای کمدی موفق بوده، این بار نتوانسته شیمی لازم را میان مارک والبرگ و کیت استنفیلد برقرار کند. برخلاف زوجهای بهیادماندنی مانند رایان گسلینگ و راسل کرو در The Nice Guys، این دو شخصیت در «بازی کثیف» نه تعامل جذابی دارند و نه چالشهای درخور توجهی. مخاطب بهجای دنبالکردن رابطهی آنها، بیشتر جذب شخصیت فرعی «استن» با بازی چای هانسن میشود—کسی که با رفتارهای عجیب و طنزآمیزش میتوانست پارتنر بهتری برای پارکر باشد.
اقتباسی آزاد از رمانهای پارکر
فیلم بر اساس مجموعه رمانهای جنایی دانلد وستلیک ساخته شده و قرار است آغازگر یک فرانچایز سینمایی برای آمازون باشد. با این حال، شخصیت پارکر در نسخهی سینمایی فاصلهی زیادی با منبع اصلی دارد. نه شین بلک و نه مارک والبرگ موفق نشدهاند تصویری کاریزماتیک و هوشمند از این ضدقهرمان خلق کنند؛ نتیجه، شخصیتی است که مخاطب نمیتواند با او همدلی کند.
اکشنهای چشمنواز در دل نیویورک کریسمسی
اگرچه فیلم در بخش شخصیتپردازی و کمدی ضعیف عمل کرده، اما از نظر اکشن و فضاسازی، یکی از بهترینهای چند سال اخیر است. نورپردازیهای نوآر، طراحی صحنههای شبانهی نیویورک و اجرای نقشهی سرقت در فضای گرم کریسمسی، همگی به خلق فضایی تماشایی کمک کردهاند. در این شهر، ضدقهرمانها جولان میدهند و پلیسها حضور کمرنگی دارند—زمینهای مناسب برای روایت یک داستان جنایی پرزرقوبرق.
جمعبندی
«بازی کثیف» در مقام یک فیلم اکشن، اثری محترم و سرگرمکننده است که مخاطب را تا پایان با خود همراه میکند. اما در بخش کمدی و شخصیتپردازی، از استانداردهای همیشگی شین بلک فاصله دارد. اگر به دنبال یک اکشن خوشساخت هستید، این فیلم میتواند انتخاب خوبی باشد—اما اگر انتظار یک کمدی نوآر درخشان دارید، شاید کمی ناامید شوید.
