گیرمو دل تورو، فیلمساز صاحبسبک و برنده جایزه اسکار، در جریان معرفی پروژه جدید خود یعنی اقتباس سینمایی Frankenstein، موضعی صریح و بیپرده در برابر استفاده از هوش مصنوعی در هنر گرفت.
گیرمو دل تورو، در مصاحبهای با رسانه Comingsoon اعلام کرد که «ترجیح میدهد بمیرد» تا اینکه از هوش مصنوعی مولد در ساخت آثارش بهره ببرد—اظهارنظری که بازتابی از نگاه فلسفی و انسانی او به خلاقیت هنری است.
دل تورو که آثار تحسینشدهای چون The Shape of Water را در کارنامه دارد، باور دارد که ماشینها هرگز نمیتوانند جایگزین تأملات اخلاقی، احساسات انسانی و پیچیدگیهای درونی هنر شوند. او مشکل اصلی را نه در خود فناوری، بلکه در «حماقت طبیعی» کسانی میداند که بدون در نظر گرفتن پیامدها، بهدنبال گسترش بیحد و مرز آن هستند.
در ادامه، دل تورو توسعهدهندگان هوش مصنوعی را با شخصیت ویکتور فرانکنشتاین مقایسه کرد؛ دانشمندی که با غرور و بیتوجهی به عواقب، موجودی را خلق میکند که سرنوشتش تراژدی است. او گفت: «ما باید لحظهای مکث کنیم و از خود بپرسیم که به کجا میرویم. این مسیر، بازتاب همان غرور و گستاخی است که مری شلی در رمانش به تصویر کشیده بود.»
دل تورو همچنین از شیفتگی دیرینهاش به مفهوم مرگ سخن گفت و آن را «مترونوم هستی» توصیف کرد؛ مفهومی که از دوران کودکی و دعاهای شبانه مادربزرگش در ذهن او شکل گرفته است. او به خاطرهای از سال ۱۹۶۹ اشاره کرد، زمانی که پدرش در یک قرعهکشی برنده شد و خانوادهاش به خانهای پر از کتاب و حیوانات عجیبوغریب نقل مکان کردند—خانهای که او آن را «قصری جادویی» مینامد و نقطه آغاز تخیل بیمرز او بود.
دل تورو نخستینبار در هفتسالگی با فیلم Frankenstein محصول ۱۹۳۱ آشنا شد و آن را تجربهای الهامبخش دانست که مسیر هنریاش را رقم زد. نسخه جدیدی که او در دست ساخت دارد، قرار است هیولا را نه بهعنوان تهدید، بلکه بهعنوان قهرمانی تراژیک و متأثر از رمانتیسیسم قرن نوزدهم بازآفرینی کند.
در پایان، دل تورو با تأکید بر وفاداریاش به خلاقیت انسانی گفت: «من ۶۱ سال دارم و امیدوارم تا آخر عمرم، حتی یک لحظه هم به استفاده از هوش مصنوعی در آثارم فکر نکنم.» حال باید دید آیا این کارگردان جسور میتواند با Frankenstein جدید، بار دیگر مرزهای سینمای ترسناک را جابهجا کند یا نه.
