دنیای تاریک و رازآلود «دری» بار دیگر در قالب سریالی جدید به نام It: Welcome to Derry جان گرفته است؛ اثری که بهعنوان پیشدرآمدی بر دو فیلم موفق It ساخته شده و قرار است پرده از گذشته پنیوایز، دلقک قاتل و نماد وحشتآفرین این جهان بردارد. این سریال توسط برادران وارنر تولید شده و با هدایت اندی موسکیتی، کارگردان هر دو قسمت سینمایی، در چهار قسمت ابتدایی آغاز شده است.
داستان سریال در سال ۱۹۶۲ جریان دارد و قرار است در قالب سه فصل روایت شود که هر فصل ۲۷ سال به عقب بازمیگردد، فصل دوم در سال ۱۹۳۵ و فصل سوم در ۱۹۰۸. این ساختار زمانی به سریال اجازه میدهد تا لایههای پنهان تاریخچه شهر دری و منشأ پنیوایز را بهتدریج آشکار کند. جیسون فوکس و برد کین بهعنوان شورانرهای پروژه، هدایت روایت را برعهده دارند و بازیگرانی چون تیلور پیج، جوان آدپو، کریس چاک، جیمز رمار، مادلین استو و رودی منکوسو در آن نقشآفرینی میکنند. بازگشت بیل اسکاشگورد در نقش پنیوایز نیز از نقاط قوت تیم بازیگری است.
قسمت اول سریال با صحنهای شوکهکننده آغاز میشود: کودکی به نام متی در تلاش برای فرار از شهر، توسط خانوادهای سوار میشود و خیلی زود با موجودی مرموز و مرگبار روبهرو میگردد. این موجود که هنوز هویتش بهطور کامل مشخص نشده، اولین قربانیان خود را شکار میکند و فضای سریال را با ترسی تدریجی و نه ناگهانی شکل میدهد. برخلاف انتظار، پنیوایز هنوز وارد داستان نشده و بهنظر میرسد حضورش به قسمتهای بعدی موکول شده است.
پس از این شروع قدرتمند، سریال وارد فاز معرفی شخصیتها میشود. این بخش با پرداختن به مسائل اجتماعی مانند قلدری، نژادپرستی و آسیبپذیری نوجوانان، تلاش میکند زمینهای برای انتخاب قربانیان آینده پنیوایز فراهم کند. هرچند این مضامین گاهی کلیشهای بهنظر میرسند، اما هدف اصلی آنها ایجاد پیوند احساسی با مخاطب و آمادهسازی برای درگیریهای آتی است.
با پیشروی داستان، سریال از فضای مدرسه فاصله میگیرد و تمرکز خود را بر رمزگشایی از اتفاقات شب فرار متی و نقش پایگاه نظامی دری در این ماجرا میگذارد. این پایگاه که هنوز عملکردش در داستان مشخص نیست، ممکن است نقشی مشابه با عناصر علمیتخیلی در سریالهایی چون Stranger Things داشته باشد.
صحنههای ترسناک سریال در قسمت اول با طراحی بصری جذاب و بدون افراط در جامپ اسکرها اجرا شدهاند. اگرچه نوآوری خاصی در آنها دیده نمیشود، اما اجرای درست و فضاسازی مناسب باعث شدهاند تا حس ترس بهجای شوک ناگهانی، بهصورت تدریجی در مخاطب شکل بگیرد. این رویکرد باعث شده سریال از تلههای رایج آثار ترسناک فاصله بگیرد و بهجای ترساندن اجباری، بر ایجاد تنش روانی تمرکز کند.
پایان قسمت اول با خشونتی غیرمنتظره و طرح چندین سؤال کلیدی، مخاطب را برای ادامه داستان مشتاق نگه میدارد. از سرنوشت متی گرفته تا هویت هیولای جدید، نقش پنیوایز، و واقعیت پشت منطقه ممنوعه پایگاه نظامی، همه و همه زمینهساز گسترش داستان در قسمتهای آینده هستند.
It: Welcome to Derry در نخستین گام خود موفق ظاهر شده و با وفاداری به فضای رمان استیون کینگ، نوید یک اقتباس تلویزیونی قدرتمند را میدهد. اگرچه هنوز در روایت یا طراحی ترس نوآوری چشمگیری دیده نمیشود، اما اجرای دقیق و فضاسازی مناسب آن، سریال را به اثری امیدوارکننده تبدیل کرده که میتواند جای خالی فیلمهای ترسناک با کیفیت را در تلویزیون پر کند. حال باید دید آیا این سریال میتواند در فصلهای بعدی نیز همین مسیر را حفظ کند و بهدرستی به ریشههای پنیوایز بپردازد یا نه.
