با انتشار بازی God of War: Sons of Sparta، استودیوی مگا کت از برنامه اولیه خود برای این پروژه پرده برداشت؛ طرحی که میتوانست مسیر تازهای برای مجموعه خدای جنگ رقم بزند.
برخلاف نسخه نهایی که به دوران نوجوانی کریتوس میپردازد، ایده نخستین سازندگان بازگشت به دوران کلاسیک یونان و روایت داستانی نزدیکتر به سهگانه اصلی بود. زک مانکو، کارگردان بازی، فاش کرد که پروژه در ابتدا با نام «God of War Zero» طراحی شده بود؛ پاسخی به این پرسش که اگر کریتوس در دوران پلیاستیشن ۱ وجود داشت، بازی چگونه میبود.
با این حال، تیم خلاق استودیوی سانتا مونیکا ترجیح داد به عقبتر بازگردد و دوران ناشناختهتری از زندگی کریتوس را به تصویر بکشد. انتخاب بازه زمانی «آگوگی» (دوره آموزشهای نظامی بیرحمانه در اسپارتا) فرصتی فراهم کرد تا ابعاد تاریک و دیدهنشده شخصیت خدای جنگ واکاوی شود.
در این نسخه، شاهد تزلزل ایمان کریتوس نسبت به خدایان و پیوند خونی او با دیموس هستیم. به گفته مانکو، این رویدادها تبیین میکنند که چرا کریتوس در سالهای بعد به شبح انتقامجوی بیرحمی تبدیل شد که طرفداران او را میشناسند.
در حالی که دیوید جفی، خالق اصلی مجموعه، با صراحت لهجه از تنفر خود نسبت به این بازی سخن گفته، قفل بودن بخش چندنفره پشت اتمام داستان نیز خشم شماری از گیمرها را برانگیخته است. با وجود این، نمره ۷۳ منتقدان در متاکریتیک نشان میدهد که Sons of Sparta با همه فاصلهاش از اوج مجموعه، همچنان تجربهای جسورانه و قابل بحث به شمار میآید.
