نوزاوا درباره تفاوت صدای واقعی انسان با نمونه‌های تولیدشده به کمک هوش مصنوعی گفت:
«صدای تولیدشده با هوش مصنوعی ممکن است شبیه صدای من باشد یا حتی دقیقاً با آن مطابقت داشته باشد، اما قلب و روح ندارد؛ مگر نه؟ بدون قلب و احساس، صدا برای هیچ نقشی ارزشی ندارد. حتی در ساده‌ترین حالت، مانند یک گریه، احساس واقعی می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.»
این صداپیشه باسابقه همچنین تأکید کرد که استفاده از صدای او بدون کسب اجازه، نقض حقوق شخصی و حرفه‌ای‌اش محسوب می‌شود. از نظر نوزاوا، صدای هر هنرمند بخشی از هویت و دارایی حرفه‌ای اوست و استفاده از آن، حتی در مقیاسی بسیار محدود، باید با رضایت صاحب صدا انجام شود.
او در ادامه با لحنی صریح گفت:
«نمی‌توانم کسانی را که بدون اجازه از صدایم استفاده می‌کنند ببخشم. این کار مانند دزدی است و مرا به‌شدت عصبانی می‌کند. معتقدم صدا و هنر بازیگری‌ام متعلق به خودم است. اگر قرار باشد حتی بخش کوچکی از آن استفاده شود، باید ابتدا از من اجازه بگیرند.»
در کنار این اعتراض‌ها، موضوع حقوق صداپیشگان در برابر فناوری‌های هوش مصنوعی نیز در ژاپن مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس گزارش منتشرشده، دادگاه منطقه‌ای توکیو در ۳۰ سپتامبر حکمی مهم صادر کرد و استفاده بدون مجوز از صدای افراد را در ارتباط با حق شهرت و حقوق شخصی آنان قابل پیگیری دانست.
پس از این اتفاق، اتحادیه بازیگران ژاپن نیز تدوین دستورالعمل‌های جدیدی را برای مقابله با سوءاستفاده از هوش مصنوعی در دستور کار قرار داد. هدف از این اقدامات، حمایت قانونی از هنرمندان و کاهش تهدیدهایی است که شبیه‌سازی صدا می‌تواند برای حقوق حرفه‌ای و امنیت شغلی آنان ایجاد کند.
