بروس نسیمیت، طراح ارشد پیشین بازی Skyrim و کهنهکار استودیوی بتسدا، اخیراً دیدگاه جالبی درباره تفاوت درک عمومی از بازی استارفیلد ارائه کرده است.
به باور او، اگر این بازی نه توسط بتسدا، بلکه توسط یک استودیوی نسبتاً ناشناخته ساخته و منتشر میشد، احتمالاً با استقبالی بسیار متفاوت و مشتاقانهتر روبرو میشد. نسیمیت که در میانه فرآیند توسعه استارفیلد از بتسدا خارج شد، اکنون به عنوان یک بازیکن عادی به بازی نگاه میکند و معتقد است مشکل اصلی نه در کیفیت خود بازی، که در انتظارات غیرواقعی و بیسابقهای است که از یک عنوان بتسدا وجود داشت.
به نقل از گیمزرادار، او در مصاحبهای با پرس باکس پیآر توضیح داد: بتسدا در موقعیت دشواری قرار دارد که انتظارات از آن آنقدر بالا رفته که عملاً غیرقابل تحقق است. مدیریت انتظارات، اولین و مهمترین وظیفه یک بخش بازاریابی خوب است… فرض کنیم که یک استودیوی جدید استارفیلد را منتشر کرده بود. گمان میکنم در آن صورت درباره آن مانند یک “موعود” صحبت میشد. اما چون منتشرکننده آن بتسدا بود، انتظارات به مراتب بالاتر رفت و بازی متفاوت دیده شد. استارفیلد یک بازی خوب است. یک بازی بسیار خوب است. فقط آن بازی نیست که مردم انتظارش را داشتند.
نسیمیت با اشاره به اینکه او بازی را تا پایان تلخ آن تجربه کرده، تأکید کرد که همین تعهد بازیکن برای به پایان رساندن عنوان، خود یک پیروزی برای بتسدا محسوب میشود. او همچنین بیان کرد که با وجود برخی نکات قابل بحث، استارفیلد برای این استودیو حسی بسیار طبیعی داشت و شرط میبندد که یک دنباله احتمالی میتواند همه چیز را متحول کند، زیرا تیم میتواند بر پایه تجربه اولیه، بهبودهای چشمگیری ایجاد نماید.
این تحلیل، نکته مهمی درباره دینامیک صنعت بازی و رابطه میان استودیوهای بزرگ و مخاطبانشان را روشن میسازد. وقتی یک توسعهدهنده با آثاری مانند سری الدر اسکورولز و فالاوت استانداردهای بسیار بالایی را برای خود تعریف میکند، هر پروژه جدیدش نه تنها با معیارهای عینی کیفیت، که با سایه سنگین میراث گذشته خودش سنجیده میشود. این بار موفقیت میتواند دست و پای خلاقیت را ببندد و نقدها را بر انگیزاند، حتی اگر محصول نهایی از نظر عینی قوی باشد. اظهارات نسیمیت نشان میدهد که گاهی اوقات، شهرت و اعتبار یک استودیو میتواند به جای کمک، به مانعی برای پذیرش بیطرفانه آثار جدیدش تبدیل شود.
