حذف بخشهای داستان مدرن از نسخهی بازسازیشدهی Assassin’s Creed Black Flag، سریال را از یکی از مهمترین عناصر هویتیاش تهی کرده و حس سرگردانی را برای طرفداران قدیمی به ارمغان آورده است؛ عنصری که مانند پوستهی پیتزا، شاید در نگاه اول اصلیترین بخش نباشد، اما بدون آن، کل تجربه فرو میپاشد.
اسکار تیلور-کنت در مطلبی برای گیمزرادار، با نگاهی نوستالژیک و تحلیلی، به یکی از بحثبرانگیزترین تغییرات در ریمیک جدید Assassin’s Creed Black Flag Resynced پرداخته است: حذف کامل بخشهای داستان مدرن (حاضر) که در نسخهی اصلی سال ۲۰۱۳ وجود داشت. او این تغییر را به پیتزای بدون پوسته تشبیه کرده؛ غذایی که شاید در نگاه اول وسوسهانگیز به نظر برسد، اما وقتی بخواهید آن را بردارید، همه چیز از هم میپاشد. بهگفتهی او، داستان مدرن در بازیهای اساسینز کرید مانند پوستهی پیتزا، بخشی جداییناپذیر از تجربه است که به مخاطب اجازه میدهد از وقایع تاریخی فاصله بگیرد و به زیرساختهای روایی سریال پی ببرد.
از دزموند مایلز تا لایلا حسن؛ نخ تسبیحی که گسسته شد
پنج بازی اول مجموعه، داستان دزموند مایلز را روایت میکردند؛ شخصیتی که با استفاده از آنیموس، خاطرات اجدادش را بازآفرینی میکرد و همزمان مهارتهای آنها را در خود بیدار مینمود. این ساختار، پلی میان جنگهای صلیبی، رنسانس ایتالیا و انقلاب آمریکا ایجاد میکرد و به ماجراجوییهای ظاهراً نامرتبط، وحدت و جهتدهی میبخشید. اما پس از پایان داستان دزموند در بازی سوم، این رویکرد کمرنگ شد و سریال مسیر جدیدی را با شخصیت لایلا حسن ادامه داد که هرچند بینقص نبود، اما حداقل به روایت وحدت میبخشید.
با این حال، که اولین بازی این مجموعه محسوب میشود که تقریباً تمام روایتهای مدرن را حذف کرده، باعث شده تا مجموعه حالتی سرگردان و بیهویت پیدا کند. تیلور-کنت معتقد است که حتی Assassin’s Creed Syndicate که ارتباط ضعیفی با داستان جونیو داشت، حداقل تلاش میکرد نخ تسبیح روایی را حفظ کند؛ اما در نسخههای اخیر، بهویژه Shadows، این ارتباطات بهکلی گسسته شده است.
ریمیک بلک فلگ؛ خمیرمایهای که از دست رفت
در Black Flag Resynced، حذف بخشهای اولشخص داستان مدرن که بازیکن را به نقش کارمند شرکت Abstergo Entertainment میبرد، نهتنها باعث ایجاد مشکلاتی در ریتم روایی شده، بلکه پایانی بدون فرجام برای برخی از شخصیتها رقم زده است. بهگفتهی نویسنده، این بخشها فقط وقفههایی برای پرکردن فاصلههای زمانی نبودند، بلکه فرصتی برای کشف پیامدهای داستان Assassin’s Creed 3 و ارتباط با تمدن پیشین (ایسو) فراهم میکردند.
بخشهای جدیدی که در Animus Ego اضافه شدهاند، هرچند تلاش میکنند این بازی و نسخههای جهانباز اخیر را به هم متصل کنند، اما این فضا بهقدری دیجیتال و انتزاعی است که نمیتواند جای خالی روایتهای مدرن ملموس را پر کند. در نهایت، تیلور-کنت تأکید میکند که این بخشهای مدرن برای او مانند دعوتنامهای برای پیوستن به باشگاهی از طرفداران بودند که دنیای عجیب و جذاب اساسینز کرید را درک میکنند. حذف آنها نه تنها از اعتمادبهنفس یوبیسافت کاسته، بلکه باعث شده تا هواداران قدیمی احساس کنند که درِ باشگاه بهروی آنها بسته شده است. او در پایان مینویسد: «من دوباره به چیزی برای جویدن نیاز دارم. من به پوستهی پیتزای خود نیاز دارم.»
